Films kijken is films gebruiken, was al eerder op Blikoponeindig te lezen. Films kijken voor ontspanning, voor filmkritiek en filmadvies, voor geloofsoverdracht, en voor onderwijsdoeleinden zijn voorbeelden. Nu voegt Marieke Nijmanting daar aan toe: voor de therapeutische praktijk. En waarom ook niet?

Paul Verhoeven is ’s lands meest fameuze speelfilmregisseur kun je wel zeggen, of je zijn speelfilms nu fameus vindt of niet. Niet alleen omdat zijn speelfilms steevast spraakmakend zijn, maar ook vanwege de cijfertjes. Heel wat van de Top Tien der best bezochte bioscoopfilms uit eigen land zijn van zijn hand. Tevens wist hij als enige vaderlandse filmer furore te maken met grote Hollywood-producties. En Verhoeven zit nooit om een mening verlegen. Let wel, of het nu gaat om de historische Jezus, klassieke muziek of de Tweede Wereldoorlog, Verhoeven is een wandelende encyclopedie. Altijd gaan zijn meningen gepaard met flair en feiten. Zo ook over de filmgeschiedenis.

Roy Anker bewijst in Catching the Light, Looking for God in the Movies, dat je als christen over meer films dan The Passion of the Christ en The Da Vinci Code iets zinnigs kunt zeggen. In zijn boek analyseert hij 19 klassiekers.

Filmprofessor Roy Anker heeft met zijn nieuwste boek Of Pilgrims and Fire zijn klassieker Catching Light uit de kast gehaald, binnenstebuiten gekeerd en opgepoetst. Niet veel nieuws, wel boeiend.

Brengt A.I. de menselijke onstervelijkheid in zicht?

De mens streeft al eeuwen naar onstervelijkheid. Met de groeiende (computer)techniekontwikkelingen zou dit een reëel toekomstscenario kunnen zijn. Maar hoe zit het met God in dit geheel? Prof. dhr. J.H. van Bemmel geeft een levendig toekomstscenario, geïnspireerd door het boek De Matrix Code van Bart Cusveller, Maarten Verkerk en Marc de Vries.

Afgezien van een opleving rond Jezus-films kijken bij ons weinig christenen serieus naar de levensbeschouwelijke lagen onder de oppervlakte van deze alomtegenwoordige uiting van de moderne cultuur. Daarom heeft Roy Anker ons een grote dienst bewezen door een serie prachtige opstellen te bundelen die te samen laten zien dat er over de verhouding tussen christelijk geloof  en film veel te zeggen valt.

Bart Cusveller, Maarten Verkerk en Marc de Vries schreven een prettige inleiding op de filosofie van de techniek, en laten zich tegelijk gaan als filmliefhebbers. Een origineel boekje, dat echter soms te veel leest in films.

Iemand die films recenseert is als iemand die let op wat hij eet. Je kan best wat fast food hebben, maar je moet ook wat gezonds binnenkrijgen en af en toe wat nieuws proberen. Dat zegt Jeffrey Overstreet, in zijn boek Through a Screen Darkly.

Craig Detweiler is een theoloog met een interessante aanpak. Hij neemt de films die sinds 2000 in de Top 200 van IMDB staan en vraagt hoe God in die films openbaar wordt. Zijn antwoord is: door Gods algemene genade. Zoals God regen geeft aan rechtvaardigen en onrechtvaardigen, zo bereikt Hij gelovigen en ongelovigen door de films van gelovige en ongelovige filmmakers. Een boekbespreking.

De Amerikaanse uitgever Open Court heeft een leuk initiatief van filosoof William Irwin opgepakt en een serie boeken uitgebracht waarin soms gerenommeerde filosofen schrijven over de wijsgerige en levensbeschouwelijke diepten onder de oppervlakte van populaire cultuuruitingen.