Evenals voorgaande jaren kozen we de "most redeeming" films van het afgelopen jaar. Waar gaat het om bij deze lijst van meest bevrijdende films? Het zijn de films die we niet alleen kwalitatief goed vinden, maar die volgens ons bovendien ook maximaal scoren op betekenisvolle boodschap of themathiek. Dus niet de films met het meeste technische vernuft of de meeste bezoekers, maar films waarin (soms ondanks alles) het beste Gods bevrijdende bedoelingen blijken.

Filmjaar 2011 ligt achter ons. De redactieleden van blikoponeindig delen hun persoonlijke favorietenlijstjes. Volgende week vrijdag in het ND en op blikoponeindig.nl: onze lijst met Most Redeeming films uit 2011. 

Hoe kun je De Heineken ontvoering bespreken? Of Magnolia uitroepen tot ‘redeeming movie’? Dat zijn toch geen christelijke films? Die geluiden horen medewerkers van ND en Blikoponeindig wanneer ze aan filmbeschouwing doen vanuit christelijk perspectief. En zij vragen op hun beurt, wat is dat dan, een ‘christelijke film’?

Waar denk je aan bij het onderwerp ‘familie en film’? The Sound of Music, over het zingende gezin van kapitein Von Trapp en hun kindermeisje? Als je er over nadenkt zijn er maar weinig films waarin familie geen rol speelt. Niet vreemd dat het van film tot film verschilt welke betekenis familie voor de betrokkenen hebben, al naar gelang de manier waarop familie in de film fungeert. Een kleine staalkaart.

“Als God niet bestaat dan is alles toegestaan”, zegt Dostojevski in De gebroeders Karamazov. Ook veel films van Ridley Scott lijken dit thema te hebben, misschien met deze variatie: als het aan de mens ligt dan geldt het recht van de sterkste. Scotts verhalen spelen zich dan ook vaak af in een of andere jungle, of het nu een echt woud is, de grote stad of het menselijk hart.

Wat hebben films met dogmatiek te maken? Meer dan je zou denken! Gereformeerde theologische studenten in Kampen stellen steeds vaker films aan de orde in hun dogmatische werkstukken. Trouwens niet alleen in de dogmatiek. Ook bij andere theologische disciplines komen films aan de orde, tot in afstudeerscripties toe.

Bart Gavigan is christen en scriptdokter van o.a. grote Hollywoodproducties. Dit is een kritisch stuk uit één van zijn cursussen voor christelijke scenarioschrijvers: ze moeten met hun veilige en saaie filmideeën eens inzien dat de wereld wil 'zien' in plaats van 'horen'. "Het Woord moet incarneren."

Olaf Koelewijn heeft verschillende prijzen gewonnen met zijn documentaire Vingers op het Glas. Hij vertelt over de documentaire en wat hij nu wel of niet anders zou doen. Daarnaast heeft hij een duidelijke mening over in hoeverre religie en werk gecombineerd moeten worden. 

In scienfictionfilms houdt het geloof in wetenschap en techniek het deksel op de geestelijke werkelijkheid. In fantasy wordt je juist meegenomen naar het geheel andere. Dat maakt fantasyfilms een stuk geloofwaardiger, vanuit dramaturgisch en spiritueel oogpunt.

Is met de dood alles afgelopen? De Zweedse filmregisseur Ingmar Bergman probeerde zijn leven lang die vraag met 'ja' te beantwoorden. Maar afrekenen met het strenge lutherse milieu waarin hij opgroeide, lukte hem nooit helemaal. Zijn films tonen de afgrijselijke eenzaamheid van de naoorlogse generatie die God dood verklaarde en zichzelf in het middelpunt zette. Bergman overleed op 30 juli. Hij werd 89 jaar.