The Help 0

Waardering:

4.0   (1)

Missisippi in de jaren zestig. Rijke blanken hebben hulp in de huishouding van zwarte vrouwen die heel wat te vertellen hebben. Na de bestseller Een keukenmeidenroman van Kathryn Stockett, komt nu de verfilming uit. Wat is er nu zo bijzonder aan deze film?

Met name de goed uitgewerkte combinatie van drama en komedie. Hoewel The Help (zoals de Engelse titel luidt) een zwaar hoofdthema over racisme en discriminatie draagt, pakt het vrij luchtig uit. De hoofdrolspeelster Skeeter (Emma Stone) leeft in een milieu waar rijke blanke arbeiders als statussymbool een zwarte werkneemster in dienst hebben voor de huishouding. Deze zwarte vrouwen zorgen voor de kinderen, koken eten en doen de was - terwijl de vrouw des huizes de hele dag thee drinkt met vriendinnen van verschillende clubjes.

Tot zo ver nog niets ernstigs, maar de hulp in de huishouding heeft het best zwaar. Naast dat ze weinig loon krijgen, wordt er streng onderscheid gemaakt tussen blank en zwart. De zwarte mensen mogen bijvoorbeeld niet dezelfde ruimtes gebruiken van de blanke mensen voor privé. Er is een aparte wc buiten het huis, ze eten hun voedsel in de keuken in plaats van in de eetkamer en zelfs de ingangen van gebouwen zijn apart. Door middel van de verhalen van verschillende huishoudsters wordt dit onderscheid erg duidelijk. Alle getrouwde blanke vrouwen zijn erg actief in deze scheiding, op de slimme en ambitieuze Skeeter na. Ze heeft veel respect voor de - voor haar - tweede moeder-figuren. Wanneer haar blanke vriendinnen grove uitingen hebben naar de zwarte hulpen, gaat Skeeter perfect op de grens zitten van een grapje en een belediging. Dát wordt opgevangen door de hulp Aibileen.

Voor Skeeter is de maat vol. En dit uit ze door middel van een boek, verteld vanuit het perspectief van de zwarte vrouwen; Aibileen is de eerste die haar levensverhaal als huishoudster wil vertellen. Er volgen al gauw meer getuigenissen van zwarte hulpen en dat zorgt voor lachwekkende verhalen, met soms een lichte tranentrekker.

Deze recensie is ook gepubliceerd op www.eo.nl/neo