The Deep Blue Sea 0

Waardering:

4.0   (1)

Na de Tweede Wereldoorlog was er nog lang geen vrede  en welvaart in Groot Brittannië. Voeg daar een vrijgevochten vrouw met passie aan toe en je hebt de nieuwe film van Terence Davies: The Deep Blue Sea. Een prachtige drama over keuzes en liefde in een driehoeksverhouding.
 
‘Een moeilijke keuze tussen twee gevaarlijke alternatieven’, daar komt de titel op neer. De filmtitel is afgeleid van het Britse gezegde: ‘Between the Devil and the Deep Blue Sea’. Wat inhoudt dat er vrijwel geen geschikte keuze beschikbaar is. Je wilt niet in de macht van de duivel komen en tegelijkertijd is de diepe zee ook zeer gevaarlijk.. Lastige situatie als je daar tussenin zit. Met dit gegeven in het achterhoofd maakt de situatie van Hester (Rachel Weisz) in dit verhaal veel duidelijk.
 
Hester vertelt haar verhaal dat net na de oorlog in Groot Brittannië afspeelt. Ze leidt en welvarend bestaan –voor zover dat kon in de jaren ’50-  als vrouw van een rechter. Hun relatie kan gezien worden als stabiel, liefdevol en vriendschappelijk. Echter gaat haar hart naar een erotische relatie die ze niet met haar man William (Simon Russel Beale) kon krijgen en ze geeft daarom radicaal haar veilige bestaan op voor de vrije Freddie (Tom Hiddleston). Slechte keuze? Misschien. Het verloop van de film geeft een onbevredigend antwoord, maar geeft daarbij interessant genoeg geen oordeel over goed of slecht. Alle drie de personages hebben sterke en zwakke punten die belicht worden, waardoor de kijker kan bepalen voor wie ze het meeste sympathie kunnen opbrengen.
 
The Deep Blue Sea is een verhaal over liefde, maar ook over moraal. Hester leefde in een periode waarin verwacht werd van vrouwen dat zij vooral trouw en toegewijd waren aan hun vader en later hun man. Pas in de jaren zestig nam de ‘vrijheid’ van vrouwen toe en werden emotionele keuzes als die van Hester meer getolereerd.
 
Bijzonder in deze film is dat deze morele rol van Hesters vader nadrukkelijk aanwezig is, terwijl de beste man fysiek niet in beeld gebracht wordt. Daarnaast is er veel aandacht voor ondersteunende muziek. Een mooie scène wat zich afspeelt in de ondergrondse gangen van de metro zingt het volkslied ‘Molly Malone’, die resoneert naar de thematiek van leven en dood van een gepassioneerde jonge vrouw zoals in het verhaal van Hester. Het geheel vormt een knap in elkaar stekende productie waar voor de kritische en geduldige kijker veel in te ontdekken valt.