Never Let Me Go 0

Waardering:

4.0   (1)

Op een keurige kostschool in de jaren '50 groeien Kathy, Ruth en Tommy op. Zij en hun klasgenoten zijn nette modelkinderen. Ze worden dan ook door de leraressen angstvallig in het gareel gehouden. Misschien wel iets te angstvallig. Wat is er met hen aan de hand? Is dit wel een normale Engelse kostschool?

Nee, het is geen normale Engelse kostschool. Maar nu vertellen welk geheim ze daar ontdekken, zou teveel verklappen. Wie verrast wil worden, doet er goed aan zo weinig mogelijk over deze verfilming van Kazuo Ishiguro’s roman te lezen en geen trailers te bekijken. Het komt er in hoofdlijnen op neer dat ze geconfronteerd worden met de eindigheid van hun bestaan. Sterker nog: ze groeien op in het besef daarvan. Maar of dat besef ook volledig hen doordringt in zo'n beschermde omgeving?

Buiten de kostschool komen ze in een desorienterende wereld terecht. Wat doe je met je leven als je weet dat het eindig is? Pluk de dag? Pakken wat je pakken kan? Of je uitleven in kunst? Zelfexpressie, zodat er nog iets van je nagelaten wordt? Of cijfer je jezelf liever weg en vind je de vreugde van je bestaan in het zorgen voor een ander? De film presenteert deze reacties niet heel nadrukkelijk, maar door het uitmuntende acteren van de drie hoofdrolspelers komen ze heel natuurlijk bovendrijven.

Never Let Me Go is een ingetogen film, maar de kracht van het verhaal is daardoor des te groter. De prachtig verfilmde roman van Ishiguro cirkelt rond vragen over identiteit en vergeving. Het is geen  film met een christelijke boodschap. Maar de christelijke kijker heeft bagage genoeg om deze kijkervaring diepgravend te laten zijn. Er is immers geen grotere liefde dan je leven te geven voor een ander.