(Untitled) 1

Waardering:

3.0   (1)

Wat is kunst? Wat bepaalt de waarde ervan? En wat is de scheidslijn tussen kunst en entertainment? In vindingrijke scènes neemt de film (Untitled) deze kwesties onder de loep.

De onbegrepen kunstenaar Adrian neemt zijn experimentele 'geluidskunst' zeer serieus, ondanks dat er geen publiek voor is. Het maakt niet uit dat niemand het waardeert, want kunst moet iets te betekenen hebben.  En - om de lat nog wat hoger te leggen - zelfs lang nadat hij er niet meer is. Maar voor het handjevol mensen (ofwel familie, ofwel recensent) dat zijn optredens bijwoont, zijn de a-melodieuze klanken die zijn ensemble produceert vooral een terging. Harmonie? "Een kapitalistisch plot om meer piano's te verkopen."

Adrian ergert zich ook groen en geel aan zijn broer Josh die goud geld verdient met het schilderen van nietszeggende wandpanelen vol pasteltinten, die vooral in hotellobby's en wachtruimten van tandartspraktijken komen te hangen. Josh redeneert dat je vooral iets moet maken (of het nou kunst is of niet) waar mensen een positief gevoel van krijgen. Dat zijn schilderkunst in een hotel als decoratie naast de lift hangt, is voor hem geen probleem. "Hier zien méér mensen het dan wanneer het in het museum voor moderne kunst hangt."

In elke scène van (Untitled) is er weer een nieuw element wat satirisch belicht wordt.  Zo wordt de film een aaneenschakeling van komische momenten die de kunstwereld op de hak nemen. Een leuke, lichtvoetige kunstkomedie.