One Day
|
| Waardering: | 3.0 (1) |
| Regie | Anders Ronnow Klarlund • Lone Scherfig |
| Scenario | David Nicholls |
| Hoofdrollen | Anne Hathaway • Jim Sturgess |
| Genre | Drama • Romantisch |
| Kijkwijzer |
|
| Speelduur | 107 min. |
| Link IMDB |
|
| Trailer |
Gebruikerswaardering
| Waardering: | 0.0 (0) |
Liefde als wrede minnaar
Dexter en Emma houden van elkaar, maar geven tergend langzaam toe aan hun liefde. Ze draaien erom heen; een hoop getreuzel, net-niet, bijna-toch, en vaker-nooit in het romantische drama One Day.
Misschien herken je het. Een flirt die net niet genoeg doorzet voor een relatie, maar die wel iets onuitroeibaars achterlaat. Alles lijkt er even op te wijzen dat je bij elkaar hoort, maar toch loopt het anders. In veel romantische films is de liefde een onzichtbare dwingende kracht, die hier lekker doorheen stampt en duidelijk maakt: zij horen bij elkaar, en zo gaat het gebeuren.
In One Day ook, maar wel erg traag. We maken kennis met Dexter en Emma, op 15 juli 1988 net afgestudeerd. Ze dreigen bij elkaar in bed te belanden, maar na wat gestuntel besluiten als vrienden uit elkaar te gaan. Ja ja, denk je dan al, die komen heus wel weer bij elkaar. En inderdaad, de seksuele aantrekkingskracht tussen de twee is in alle ontmoetingen voelbaar. Het wordt bijna irritant dat ze er niet echt voor gaan. Maar de situatie is te complex, hun karakters te uiteenlopend.
Lang leve de lol
Dexter is een arrogant rijkelui-jochie met een lang-leve-de-lol-mentaliteit, Emma een schrijfster die groots en meeslepend wil leven. Ze ontgroeien elkaar, maar hun levens blijven toch tegen elkaar aan schuren. Wat One Day de moeite waard maakt, is de afwisseling van tedere momenten met gevatte dialogen. Vooral boeiend is de vertelstructuur. De film springt telkens van 15 juli naar 15 juli door de jaren heen. Daardoor mis je telkens wat er het jaar daarvoor is gebeurd, maar heb je toch genoeg aan die dagen om de verhaallijnen vast te houden. Best een originele en verfrissende verteltechniek. Het levert ook een interessant tijdsbeeld op - haar, kleding en omgeving veranderen mee.
Maar hoe ontroerend het gedartel ook is, al dat geaarzel is tot vervelends toe gerekt. Dat wijst op een vleugje moralisme. Alsof de film jongeren wil waarschuwen voor het vergooien van kansen; hen bewaren voor het idee dat de liefde tussen Dexter en Emma, 'puur' is. Nee, deze liefde is niet veel meer dan een wrede minnaar: te heftig, te kort en te laat.
Deze recensie is ook te lezen op www.eojongeren.nl
Dexter en Emma houden van elkaar, maar geven tergend langzaam toe aan hun liefde. Ze draaien erom heen; een hoop getreuzel, net-niet, bijna-toch, en vaker-nooit in het romantische drama One Day.
Misschien herken je het. Een flirt die net niet genoeg doorzet voor een relatie, maar die wel iets onuitroeibaars achterlaat. Alles lijkt er even op te wijzen dat je bij elkaar hoort, maar toch loopt het anders. In veel romantische films is de liefde een onzichtbare dwingende kracht, die hier lekker doorheen stampt en duidelijk maakt: zij horen bij elkaar, en zo gaat het gebeuren.
In One Day ook, maar wel erg traag. We maken kennis met Dexter en Emma, op 15 juli 1988 net afgestudeerd. Ze dreigen bij elkaar in bed te belanden, maar na wat gestuntel besluiten als vrienden uit elkaar te gaan. Ja ja, denk je dan al, die komen heus wel weer bij elkaar. En inderdaad, de seksuele aantrekkingskracht tussen de twee is in alle ontmoetingen voelbaar. Het wordt bijna irritant dat ze er niet echt voor gaan. Maar de situatie is te complex, hun karakters te uiteenlopend.
Lang leve de lol
Dexter is een arrogant rijkelui-jochie met een lang-leve-de-lol-mentaliteit, Emma een schrijfster die groots en meeslepend wil leven. Ze ontgroeien elkaar, maar hun levens blijven toch tegen elkaar aan schuren. Wat One Day de moeite waard maakt, is de afwisseling van tedere momenten met gevatte dialogen. Vooral boeiend is de vertelstructuur. De film springt telkens van 15 juli naar 15 juli door de jaren heen. Daardoor mis je telkens wat er het jaar daarvoor is gebeurd, maar heb je toch genoeg aan die dagen om de verhaallijnen vast te houden. Best een originele en verfrissende verteltechniek. Het levert ook een interessant tijdsbeeld op - haar, kleding en omgeving veranderen mee.
Maar hoe ontroerend het gedartel ook is, al dat geaarzel is tot vervelends toe gerekt. Dat wijst op een vleugje moralisme. Alsof de film jongeren wil waarschuwen voor het vergooien van kansen; hen bewaren voor het idee dat de liefde tussen Dexter en Emma, 'puur' is. Nee, deze liefde is niet veel meer dan een wrede minnaar: te heftig, te kort en te laat.
Deze recensie is ook te lezen op www.eojongeren.nl
laatste reacties
- De zoon van Salomon wordt meegenomen door rebellen van de RUF en niet door het l...
door Lynn - deze film is egt vr zebs die ni wete wa goeie films zijn, school kan egt geen bo...
door THE NOTOURIOUS BIG - Voor iedereen die deze film niet in de bioscoop gezien heeft of de uitzending op...
door Paultje - 1 fout in de recensie qua mening: dit is nog steeds de beste rol ooit van Penn e...
door ivar rovers - Een hele mooie film over een verschrikkelijk verhaal. De film laat goed zien ho...
door Gerard B.




Plaats reactie