Bringing Out the Dead 0

Waardering:

4.0   (1)

Over de hoofdpersoon in Bringing Out the Dead zegt Martin Scorcese dat deze in een boezem onze dubbele reactie op ellende in het leven voelt, namelijk zowel walging als compassie. In het hart van ambulanceverpleegkundige Frank Pierce (Nicholas Cage) schreeuwen zowel de leviet en de priester als de barmhartige Samaritaan om het hardst. De straten van de New Yorkse binnenstad zijn vergeven van de verschoppelingen en het uitschot, daders en slachtoffers van allerlei kwaad. Om de zoveel tijd weet Pierce een leven te redden, maar steeds vaker hoort hij de stemmen van degenen die hij niet heeft kunnen redden. Niet vreemd dat hij en zijn collega’s tijdens koortsachtige nachten heen en weer geslingerd worden tussen de roep om hulp en de afstomping door het vele onheil. Een soort M*A*S*H in de binnenstad: absurd en verheven  tegelijk. Flarden van religie doorspekken beeld en tekst.

Er zijn vier films waaraan regisseur Martin Scorcese en scenarioschrijver Paul Schrader samenwerkten. Deze generatiegenoten vullen elkaar op een interessante manier aan. Beide hebben een haat-liefdeverhouding met hun christelijke opvoeding, wat ze een gevoeligheid geeft voor de aanwezigheid of afwezigheid van verlossing en dankbaarheid in een wereld van ellende. “De existentiële held”, noemt Schrader dat: mensen kunnen alleen in de duisternis ervaren of er ook licht, hoop of glorie gloort. Niet een of andere intrige is het avontuur, maar het leven zelf. Ook Scorcese geeft de worsteling van de mens om een vreedzaam en heelhuids bestaan niet cadeau: genade, als die gevonden wordt, is niet goedkoop. Hoe wordt die gewonnen, de ellende overstegen? De strijd om de ziel van de mens is een harde. De protestant Schrader geeft er woorden aan, de katholiek Scorsese de beelden.

Frank Pierce merkt dat hij bezig is zichzelf te geven, ja, zich op te offeren. En hier is de vraag: gaat hij dat doen? Is het de moeite waard om een druppel op de gloeiende plaat te zijn? De toestanden op de eerste hulp van het lokale ziekenhuis suggereren duidelijk van niet. Weegt een druppel op de goede plaats op tegen alle gloeiende platen waar je geen druppel voor hebt kunnen zijn? De beelden van een patiënt die hij niet heeft kunnen redden suggereren anders. Moet hij zijn eigen ziel en zaligheid overhebben voor alle anderen? In de wereld van eten of gegeten worden is dat dwaasheid. Misschien niet voor alle anderen, lijken Scorcese en Schrader te zeggen. Maar wel voor een enkel iemand anders die op je weg geplaatst wordt. Dat is je naaste, die dien je lief te hebben. Dan licht er in het mens-zijn iets op dat meer en hoger en groter is dan het overleven van de overlever.

Aan het begin van de film redt Frank het leven van meneer Burke en sluit vriendschap met zijn dochter, Mary (Patricia Arquette). Maar Burke krijgt steeds opnieuw een hartstilstand en de ex-junkie Mary is een zenuwinzinking nabij. Ondanks het vechten tegen de bierkaai, en bijna ondanks zichzelf,  weet Frank zich geroepen het verschil te maken voor Mary Burke en haar vader. Aan het eind van de film zien we de schoorvoetende redder Frank zich tegen Mary aanvleien in een Piëta-tafereel en we weten dat Scorcese en Schrader ons iets bijzonders wilden laten zien. Rust om de stemmen uit het verleden achter zich te laten, verzoening met zijn roeping, het kan gevonden worden, maar niet afgedwongen. Juist wie zijn leven wil geven omwille van een liefde die mensen redt, die zal het behouden. Waar die liefde vandaan komt? Scorcese en Schrader kunnen er zich ongemakkelijk bij voelen, maar dat verwijst toch echt naar het Paas-evangelie.

Niet voor de liefhebber van de gemiddelde bioscoopfilm.  

Gespreksvragen

Is goed doen voor anderen en zelfopoffering altijd hetzelfde?

De naam ‘Frank Pierce’ betekent letterlijk zoiets als ‘onbevangen doordringen’. Waarin dringt de persoon van Frank Pierce onbevangen door?

Wat wil de titel van de film, Bringing out the dead, zeggen?

Het einde van de film is een Pieta-scene, een tafereel van Frank rustend in de schoot van Mary. Wat willen Scorcese en Schrader met zo’n scene zeggen (en, met terugwerkende kracht, andere scènes met Frank)?

Hoe leg je de scene uit waarin Frank droomt van slachtoffers die hun armen naar hem uitstrekken?