Game of Thrones 0

Waardering:

0.0   (0)

Voor de fantasyliefhebbers onder de televisieverslaafden heeft de Amerikaanse betaalzender HBO de boeken van George R.R. Martin als uitgangspunt genomen voor een ‘kwaliteitsserie’. Fantasy is sinds het succes van J.R.R. Tolkien en C.S. Lewis een dankbaar genre voor boekenschrijvers, en sinds de verfilmingen van The Lord of the Rings en The Chronicles of Narnia ook voor filmmakers. Maar waar nog nieuwe inspiratie vandaan gehaald?
George R.R. Martin was al begonnen aan een goedlopende serie fantasyromans, A Song of Ice and Fire. Hoewel het laatste deel steeds niet geschreven is (de teller staat op 6) waagde HBO het er op om David Benioff (o.a. Troy) van elk deel een seizoen televisieafleveringen te laten maken. Het resultaat was een hype, compleet met t-shirts, mokken en andere parafernalia voor het fandom, terwijl we nog niet eens weten hoe de serie afloopt.
Sterk aan de boeken van Martin is dat hij met veel detail en inzicht in de zielenroerselen van de personages een boeiende wereld creëert met een historische, religieuze en culturele diepgang die de avonturen en gebeurtenissen logisch maken. Het gaat over mensen van wie wij de overwegingen , keuzes en handelingen kunnen meemaken. Hoewel die wereld aanvankelijk niet meer lijkt dan de Europese middeleeuwen (ridders en kastelen), sluipen langzaam maar zeker originele vondsten en fantasyelementen het verhaal binnen (geruchten van draken, reuzen en tovenaars). Een van de opmerkelijke verteltechnieken van Martin is dat hij van tijd tot tijd een hoofdpersoon om zeep helpt. Dat zet je af en toe flink op het verkeerde been! De televisieserie volgt die manier van vertellen op de voet, maar niet slaafs, en brengt zo op een bij televisie passende manier de sfeer van de boeken goed in beeld.
De televisieserie van inmiddels drie seizoenen is genoemd naar het eerste deel van de boekenserie, A Game of Thrones, en handelt over zeven koninkrijken die strijden om de troon die alle koninkrijken verenigt. We leren verschillende koningshuizen met elk hun eigen couleur locale kennen, met name huis Stark van Winterfell en huis Lannister van Casterly Rock. Lord Eddard Stark is een man met herkenbare morele principes te midden van samenzwerende en berekenende tegenstanders. Hij moet het in het eerste seizoen met name opnemen tegen koningin Cersei uit de incestueuze familie Lannister. Tegelijk is er naast deze strijd die het rijk van binnenuit verdeelt ook de dreiging van geheimzinnige volken die door de Zwarte Broeders van de Nachtwacht buiten de grote muur gehouden moeten worden. Verborgen ambities, verschuivende allianties, en her en der terugkerende personages maken het verhaal complex en spannend. Op de productie van de serie (decors, acteurs, muziek) is zo te zien niet veel beknibbeld, zodat het geheel overtuigend oogt.
Wat opvalt aan de televisieserie is dat de voormalige familiezender HBO alle grofheden en wreedheden uit de boeken in beeld brengt. Niet alleen geslachtsdelen en de geslachtsdaad, maar ook afgehakte lichaamsdelen en onsmakelijke lichaamsfuncties worden benoemd en soms getoond. Dat en de magie die zeker vanaf het tweede seizoen een rol speelt zal de serie voor sommigen – christen, teerhartig, of beide – afstotelijk maken. Wat tevens bezwaarlijk gevonden kan worden (hoewel we nog niet weten wat de afloop is), is dat er geen wijsheid in de serie gevonden lijkt te worden. Hoogstaande principes of lage driften, iedereen treft een zelfde lot. En dat is meestal een nare dood. Heel misschien gaat het de kant op dat degene die maar half meetellen, verschoppelingen en verstotenen als een mismaakte dwerg, een bastaardzoon, een kreupel kind, of een verdwaalde dochter, alle zogenaamde hoge dames en heren nog zullen verrassen en overleven. We moeten het afwachten.