Kung Fu Panda 0

Waardering:

0.0   (0)

‘HAAwww-WaAAh!!’ Wat is het geheim van de juiste slag of stoot, de snelste trap, de hoogste sprong? Hoe wordt je de ultieme Kung Fu meester? Het is de droom van Po de panda, luie beer en kok in het restaurantje van zijn vader. Van hem heeft hij zelfs nog niet het meest geheime ingrediënt van het lekkerste eten te horen gekregen. Want als je weet wat het geheim is, geloof je er dan nog wel in?

Dat de legendarische brainstormsessie van animatorgigant Disney-Pixar uitlekte naar concurrent Dreamworks werd wel duidelijk door het hoge percentage van hun producties dat Disney-thema’s imiteerde.De nieuwe animatiefeature van Dreamworks zit vol doffe dreunen in alle toonaarden. Er vallen veel rake klappen: het is een Kung Fu-film – films waarin meestal wordt gevochten – zoals in het speciale genre van Aziatische films dat vooral begin jaren 70 doorbrak bij het grote publiek. Dat het om geweld gaat mag duidelijk zijn, ook al gaat dat alles met een komische noot. Als vechtkunst is Kung Fu als een dans, waarin vele stijlen bestaan. De bewegingen zijn zo sierlijk, dat deze stijlen vaak benamingen krijgen uit de dierenwereld. 

Tijdens een verkiezingsceremonie in een vallei bewoond door allerlei dieren wordt panda Po per ongeluk aangezien voor een uitverkoren Kung Fu-krijger die werd verwacht als bevrijder, sterk genoeg om een gemeen luipaard met de naam Tai Lung te verslaan. 
Hoewel, per ongeluk? Volgens een oude schildpad Kung Fu-meester die niet lang meer te leven heeft, bestaan er geen toevalligheden. ‘Je moet geloven’, leert hij als laatste les - voordat hij in een wolk van roze bloesemblaadjes voorgoed verdwijnt - aan meester Shifu. Deze zal namelijk Po gaan opleiden, zij het tegen zijn zin in. Hoe kan zo’n ronde panda nu de uitverkorene zijn? 

Meester Shifu heeft namelijk al een klein groepje van vijf toegewijde en veel talentvollere leerlingen die eigenlijk allemaal droomden de uitverkorene te worden: een adder, een aap, een sprinkhaan, een kraanvogel en een tijger. In deze animatiefilm zijn de vechtstijlen uit het Kung Fu-genre te zien als dieren, een mooie vondst. 

Na een hilarisch examen met behulp van eetstokjes mag Po als uitverkorene een speciale schriftrol lezen, waarin een zeer geheime en mysterieuze vorm van Kung Fu staat beschreven waarmee hij onoverwinnelijk zal zijn. Slechterik Tai Lung wil het document ook graag te pakken krijgen, dus dat wordt matten om de strekking van de rol, met een nogal westerse boodschap. 

In visueel opzicht is de film echter verzadigd met prachtige op Oosterse kunst geïnspireerde ontwerpen en choreografie, de camera- en montagetechnieken gebaren in Kung Fu-style naar de ogen, en vraagt ook van de oren tegen een fijnzinnig stootje te kunnen. Zo wordt het knokaccent van het genre in de film gewend en gekeerd tot grappig effect. De stijl van de andere toegekeerde wang blijft misschien nog een geheim.

Dat de legendarische brainstormsessie van animatorgigant Disney-Pixar uitlekte naar concurrent Dreamworks werd wel duidelijk door het hoge percentage van hun producties dat Disney-thema’s imiteerde. Eigenlijk was Shrek het enige echt originele waar Dreamworks het publiek op trakteerde. Toch heeft de studio zich in de tussentijd wel op de kaart gezet met een eigen stijl. Nog sterker dan die van Disney is zijn humor op de volwassen (mee)kijker gericht, vertolkt door een effectieve all-starcast.

Ook Kung Fu Panda heeft bekende namen in huis, maar vormt toch een uitzondering in beide opzichten: het thema lijkt op dat van geen enkele Pixar, maar de humor op basis van luidruchtige slapstick en bizarre situaties spreekt op een enkele grap na nauwelijks tot de verbeelding van volwassenen. Kinderen vermaken zich echter opperbest met Po, de dikke Chinese panda die voorbestemd lijkt om zijn vaders restaurant over te nemen, maar droomt van een carrière als kungfu-strijder. Als de oude, wijze (briljant geanimeerde) schildpad hem als Drakenkrijger aanwijst, volgt voor zowel Po als voor zijn leermeester Shifu en medeleerlingen een tijd van bezinning over lot, bestemming, persoonlijke leermethoden en geloof in eigen en ongrijpbare krachten en een tijd van strijd tegen Tai Lung, die zich tegen zijn roeping in voor Drakenkrijger uitgeeft. Hoewel het in een Chinees jasje gegoten verhaal ook de optimistische boodschap (al dan niet bedoeld) kleurt richting confucianisme en yinyang, zullen kinderen hier weinig onchristelijks van meekrijgen. En de prachtige, onstuimige vormgeving weet animatieliefhebbers van alle leeftijden anderhalf uur te onderhouden.