A Mighty Heart 0

Waardering:

0.0   (0)

Regisseur Michael Winterbottom wisselt maatschappelijk geëngageerde pamfletten af met erotisch getinte relatiedrama's. Die eerste categorie is daarbij opvallend interessanter vanwege de kenmerkende kritische houding tegenover onrecht. In zijn Schindler's List van de Balkanoorlog, Welcome to Sarajevo uit 1997, wisselde hij filmische beelden af met grofkorrelige opnames met de handcamera, zodat een realistisch documentaire-effect ontstond. Deze techniek, populair door de Deense Dogmabeweging, is steeds vaker en langduriger overgenomen in historische Hollywoodproducties. Paul Greengrass' Bloody Sunday en United 93 sorteerden nog effect, maar ook Steven Soderberg, Stephen Gaghan (Syriana) en anderen experimenteerden ermee. Daardoor begint deze techiek bij de zoveelste reality-Winterbottom op een beproefd en goedkoop trucje te lijken. Als het camerawerk maar wiebelig, onscherp en onsecuur zwalkend is, krijg je vanzelf een intens docu-sfeertje… De techniekstijl van het geëngageerde pamflet A Mighty Heart wil zo naturel en ingetogen registrerend overkomen dat het averechts gaat werken voor de emotionele binding. Onthoofdingsfilmpje Dat neemt niet weg dat het thema de aandacht en het medeleven verdient. Winterbottom vertelt de waargebeurde geschiedenis van het journalistenechtpaar Pearl, dat in Pakistan verslag doet van terroristische ontwikkelingen. Dan wordt de man, Daniel, een seculiere jood, ontvoerd door moslimextremisten. Zijn boeddhistische vrouw, Mariane, op wier boek de film zich baseert, zet daarop een zoekactie op touw met de lokale instanties. Door de chaotische verslaggeving is het speurwerk niet altijd goed te volgen en spannend is het ook niet, omdat het uitgebreid in het nieuws is geweest dat de zoektocht eindigde bij het onthoofdingsfilmpje op internet. Toch is het van belang dat Winterbottom dit pamflet gemaakt heeft. Na In this World en The Road to Guantanamo beklijft de indruk dat hij slechts aandacht heeft voor het onrecht jegens de islamitische kant. Hier ligt de focus bij de ‘eigen' kant en het verdriet dat het terrorisme veroorzaakt. Hoewel hij ook hier veel begrip toont voor de motivatie van de daders, vormt A Mighty Heart zo een noodzakelijke nuancering binnen Winterbottom's oeuvre. Maar als dit de indruk wekt dat de film alleen de moeite waard zou zijn om Winterbottom's wisselvalligheid te compenseren, dan komt dat omdat het sterke acteerwerk van Angelina Jolie nog niet is genoemd. Door haar subtiele, stoïcijnse beleving raakt haar uiteindelijke uitbarsting in de finale je recht in het hart. Zij blijkt dus meer in haar mars te hebben dan de roddelpers te halen met man en (Unicef)kindjes. Dankzij haar is deze film zelf niet onthoofd.